Medytacja uzdrawiająca
„Powtarzanie mantr to najlepszy sposób na złagodzenie wszystkich chorób” (Karmathaguru)
W styczniu na naszym comiesięcznym spotkaniu medytacyjnym poprowadzę ceremonię uzdrawiającą – będzie to mój debiut, więc proszę o wyrozumiałość.
W związku z tym można zgłaszać osoby do uzdrawiania – telefonicznie, mailowo, lub na zajęciach. Osoby te powinny być poinformowane o dniu i godzinie ceremonii.
Zaczniemy od praktyki agnisary, do której zrobię krótkie wprowadzenie i która sama w sobie może być wykorzystywana do utrzymania w zdrowiu naszego ciała. Następnie przejdziemy do pełnej praktyki – medytacji uzdrawiającej.
„Zdrowie z perspektywy mistycznej bierze się z głębokiej harmonii, która zależy od dwóch czynników: dostrojenia do swojego tonu i odnalezienia swojego rytmu” (Maciej Wielobób)
„Mantra mówiona lub śpiewana to ważne narzędzie służące do uzdrawiania ciała subtelnego i oczyszczania naszego pola wrażeń. Dzięki niej można kierować uzdrawiającą mocą prany, którą mantra w sobie zawiera. Prana ma swój własny dźwięk, czyli siłę mantr, nad którą możemy nauczyć się panować i kierować nią zgodnie z własną wolą, właściwie wykorzystując mowę i dźwięk.” (Dawid Frawley)
Wszystkich chętnych serdecznie zapraszam.
Wtorek 16.01.2018
Godzina 20:00
Jeżeli Wam się spodoba to będziemy takie medytacje uzdrawiające częściej organizować, bo jak pisze Hazarat Inayat Khan:
„Dobre zdrowie jest niebem, a choroba – piekłem. Nieważne, co posiadamy, bez zdrowia okazuje się to nic niewarte. Jeśli zgromadzimy na szali wszystkie błogosławieństwa, jakie możemy otrzymać w życiu, i porównamy ich wagę, zdrowie okaże się najcięższe. To zdrowie umożliwia człowiekowi zarówno działanie w świecie materialnym jak i duchowym”
Author: kodios
Date: 2017-12-28
Moja medytacja
Kilka razy zabierałam się do napisania tego artykułu, pisałam i znowu coś zmieniałam. W końcu napisałam go od nowa. Bardzo ciężko jest pisać o swoich doświadczeniach medytacyjnych, bo są bardzo osobiste a mogą być różnie zinterpretowane. Długo sądziłam, że jedynie przygotowuję się do medytacji, bo przecież ja jeszcze nie potrafię medytować. No i byłam w błędzie, ponieważ każda próba jest medytacją, każda chwila w życiu może być medytacją.
Ważne były dla mnie słowa mojego nauczyciela medytacji, których nie przytoczę dosłownie, ale zrozumiałam je tak, że bardziej liczy się wpływ medytacji na twoje życie – to, czy zmienia się twoje postrzeganie świata, a nie to co odczuwasz w trakcie medytacji. I to był prawdziwy sprawdzian dla mnie, czy naprawdę medytuje. Bardzo mi się to spodobało, bo rzeczywiście tak to na mnie działa. Z osoby walczącej o prawdę za wszelką cenę, stałam się osobą bardziej tolerancyjną, otwartą na to co mają do przekazania inne osoby. Zrozumiałam, że wszystko na świecie jest ze sobą połączone, że jesteśmy częścią, jednością. To bardzo ułatwiło stosunki z osobami, które były mi nieżyczliwe lub za takie je uważałam. Teraz nie odczuwam do nich żalu, wiem, że mają prawo mieć takie a nie inne zdanie, inaczej postrzegać świat, ale to nie znaczy, że mogę pozwalać im na ranienie mnie. Po prostu nie wchodzę w dyskusje, unikam przykrych sytuacji, a jak nie można to staram się z tego wyciągać najlepszą dla siebie naukę. Bo zawsze jakieś doświadczenie pozostaje. To ważne żeby cieszyć się z tego dobrego co Cię w życiu spotyka, ale też korzystać z przykrych doświadczeń, zauważać jak wpływają na twoje życie i czego Cię uczą.
Medytacja zwiększyła moje rozumienie świata, ludzi i siebie. Można się temu oddawać wszędzie i o każdej porze. Zniechęcająco na mnie działały porady, aby robić to o określonej porze i w określonym miejscu. Żyjemy w takich czasach, że ciężko, aby każdy dzień wyglądał tak samo. Dlatego otworzyłam się na swobodę i to było to. Medytuję wtedy kiedy mam pewność, że nikt i nic mi nie przeszkodzi. Nie zawsze są to godziny poranne, chociaż przyjemnie jest zacząć dzień od medytacji. Wtedy wszystko układa się tak jak powinno, rzeczy dzieją się w prawidłowym czasie i miejscu, nie ma gonitwy za każdą sekundą, jest chęć i energia do pracy. Inaczej gdy zdarzy mi się dzień bez medytacji, wtedy brakuje czasu na obowiązki, brakuje chęci i siły do działania. Dlatego takie dni zdarzają mi się rzadko – gdy mam bardzo mało czasu, siadam na chwilę i zatrzymuję uwagę na oddechu, na ciszy jaka jest we mnie. Taka krótka medytacja działa – wraca spokój i pewność, że dam radę ze wszystkim.
Każda medytacja jest dla mnie inna, czasami jest po prostu przestrzenią przepełnioną delikatną energią, jakością, czystością, ale jest także wrażeniem swobody, trwania w czymś czego nie potrafisz przekazać słowami. Zapominasz o oddechu jako o czynności, to się dzieje jakby bez twojej pomocy, a ty zatapiasz się w tej delikatności i lekkości. Uwielbiam uczucie po modlitwie dziękczynnej, nazywam to medytacją miłości. Mam wtedy wrażenie przepełniania miłością tak ogromną, że można ją obdarować cały świat. Wypełnia Cię ta miłość po brzegi i czujesz, że możesz się nią podzielić i to jest najwspanialsze w tej medytacji. Są medytacje, w których przychodzą odpowiedzi na pytania, które Cię nurtują, rozwiązania pewnych spraw, które należy dokończyć. Wtedy siadasz z taką intencją i czekasz co przyjdzie, co się pojawi. Są dni kiedy umysł jest bardzo rozproszony, wtedy pomaga mi najprostsza forma przygotowania do medytacji – skupienie na oddechu. Możesz powtarzać w myślach, że robisz wdech i wydech, gdy je wykonujesz. Można dodatkowo obserwować jak wdech przechodzi w wydech i z powrotem. Podobnie w wyciszeniu umysłu pomaga modlitwa czy mantra. Dla mnie to coś co towarzyszy mi codziennie, rano i wieczorem. Czasami modlitwa to krótka rozmowa płynąca prosto z serca, czasami wyuczona formułka, ale wypowiadana ze zrozumieniem – inaczej nie byłaby modlitwą. Pięknie nastraja na porozumienie czy połączenie z tą Wszechogarniającą Siłą, Energią, Wszechobecną Miłością, Bogiem czy Absolutem (zależy jak nazywasz i czy w ogóle nazywasz to co nas otacza i jest w każdym z nas). To jest osobista sprawa, nie do dyskusji.
Mam nadzieję że ktoś czytając ten artykuł przekona się, że wiele razy był w takim stanie specjalnie do niego nie dążąc. To często dzieje się samoistnie, gdy przebywamy w gronie kochających nas osób, czujemy przeogromne uczucie szczęścia, wszechogarniającej miłości. Przebywając na łonie natury, odczuwamy taką cudowna błogość, zauważamy piękno otaczającego nas świata. To jest to, zatrzymaj się na chwilę z tym uczuciem. Pamiętaj jednak, że każda chwila jest inna, nie staraj się odtworzyć i na siłę dążyć do takich wrażeń – pozwól im się pojawić.
To co opisałam, to moje odczucia w medytacji – Twoje mogą być inne. Niektórzy kierują się w stronę bardzo intensywnych, efektownych doznań jeżeli w trakcie medytacji udało im się odczuć coś przewspaniałego, ale dla mnie to nie jest dobra ścieżka, bo zatracamy poczucie teraźniejszości. Ważne żeby zostać świadomym tu i teraz.
Powodzenia w medytacji.
(artykuł ukazał się na stronie www.jogasutry.pl)
